Home » Verslagen » 2008 (Overige) » Met Tom Rond De Domstad
Met Tom Rond De Domstad (26 juli 2008)
 

Met Tom Rond De Domstad

En dat is twee. Je mag maar drie keer een gratis tochtje meefietsen bij TTC De Merel. De eerste keer was een tocht met Enno en Tom en de nieuwe Merelleden van de geslaagde ledenactie. Zie een eerder verslag.

Wietze Pathuis

Al vroeg stonden mijn drie Noord-Hollandse medefietsers voor de deur in Purmerend. Met de fiets op het laatste plekje op de drager gingen we vol gas naar Vinkeveen. Onderweg werden de heldendaden van de vorige tochten aangedikt. De reistijd gaat dan veel sneller en natuurlijk waren we de eersten. Van heinde en verre kwamen even later de vrienden van Tom hun opwachting maken. Handen werden geschud en bekenden enthousiast begroet. De leden van Le Champion kenden mij wel, maar ik - als trimloper en nu als beginnend fietser - kende hen alleen van naam en faam. Hun fietsprestaties kon ik later op deze dag waarnemen. Van één hunner, Eric (alias De Buffel), kende ik de prestaties. Alleen werden die fietsprestaties in het jaar 2000 met minder kilo's gewicht gereden. Ik geef toe: atletisch gezien leg ik het tegen de meerderheid af. Maar het is zeker: als ik zo'n afgetraind bekkie had gehad, had mijn vrouw de dokter al gebeld.

DomstadDomstad
Na de startspeech van de toerleider reden we de eerste vier meter geneutraliseerd. Daarna ging het naar de afgesproken snelheid. Breukelen werd geschampt. Aan de einder waren de flats van de Domstad zichtbaar. Sterker nog: de oplettende fietser heeft ze, al waren het steeds andere bouwsels, de hele rit kunnen zien. De gesprekpartners werden gevonden en gelukkig tijdens de rit regelmatig gewisseld. De weggetjes door de weilanden waren zoals gebruikelijk vlak en open zoals het platteland betaamt. In de kleine buurtschappen reden we wat meer beschut. De bedoeling was dat Tom de bijzonderheden over de route zou vertellen. Volgende keer maar een megafoon meenemen, dan kunnen we allemaal meegenieten van zijn uitleg. Hoewel, toen ik hem vroeg hoe een kasteel heet dat we passeerden, wist hij het niet.

 

DomstadMateriaal
Van Tom had ik geleerd dat ik regelmatig moet drinken. Helemaal zenuwachtig tussen de vele vedetten van De Merel en Le Champion stak ik de bidon, die ik bij een trimloop had gekregen, naast de houder. Gelukkig heeft niemand hier schade door opgelopen. Met een rood beschaamd hoofd nam ik de bidon van de achterfietsers aan. Na een tijdje was ik een beetje gewend en kon ik naar het materiaal kijken. Jonge, jonge, wat een mooie fietsen. Een prachtige verzameling merken. Aan de staat van de fietsen was te zien dat de meeste meiden en jongens liefhebbers zijn. Het kraken van de fiets van Jan Alblas werd niet op achterstallig onderhoud maar op een losse tandwiel gegooid. Dit had hij snel onderweg thuis in Maarssen kunnen oplossen. We reden hier even later toch doorheen. Na het fort De Gagel gerond te hebben werd Groenekan aangedaan.

KNMI
Wie vaker met Tom fietst weet dat hij of alleen ver voor of alleen ver achter de meute fietst. Nu niet. Als moederkloek cirkelde hij rond met bemoedigende teksten. Vermanend als het te hard ging. Al gauw kwam de opvallende bol van het KNMI in zicht. Eerder was Tom hier geweest om met succes mooi weer af te dwingen. Na het oude dorp van Houten kwamen we in Nieuwegein, de overloopstad van Utrecht. De zendmast van IJsselstein konden we even later bijna aanraken. Het kilometers lange aparte hobbel-deuk fietspad verhinderde dit.

DomstadStraftraining
Tot Kockengen ging het goed met de controlerende toerleider. Even verslapte zijn aandacht en de voorsten overschreden de dertig kilometer per uur. Natuurlijk wapperde ik, in het midden van de groep, er als eerste eraf. Sociaal als een fietser is haalden ze me op één na, zonder iets te zeggen, op hoge snelheid in. "Wacht maar", zei Carla, mijn Gothmoeder, en reed als een speer naar de kop. Of het aan haar lag of dat ze vergaten om linksaf te gaan weet ik niet maar het bracht mij op kop van het peloton. Nu was het mijn beurt om de snelheid aan te geven. De laatste kilometers langs Wilnis heb ik met 23 kilometer per uur de groep dissidenten een straftraining opgelegd.

Een mooie ronde met een heerlijke vriendengroep. Ik heb nog één vrijkaart om met De Merels mee te mogen fietsen. Of krijg ik een vrijkaart als ik jullie uitnodig voor een 'Rondje Volendam'?

 
Powered by Sagitarius CMS