Rondje IJsselmeer: hoe staat de wind? 

Al een week tevoren gingen er geruchten over de wind: het zou een noordwester worden, draaiend naar noord en misschien wel naar oost. Maar dat zou tè gemakkelijk zijn, een IJsselmeerronde onwaardig. Gelukkig bleef het bij een straffe noordwestenwind, iets draaiend naar noord, met een temperatuurtje rond de 20 graden. Kortom, helemaal niet verkeerd.

Margot Kompier

Zeven Merels hadden zich aangemeld. Dick Hagenaars, Marcel Driessen, Adrie Winkel en Dirk Compier. Met zijn piepkleine verzetje lacht Dirk iedereen uit, want aan het eind van de dag is hij niet eens moe. Enno is de hele week al bang dat hij het niet vol zal houden, maar blijkt lucht genoeg te hebben om de hele rit te blijven praten. Jan Bunnik rijdt de hele dag in de achterhoede. Het kan voor Jan niet zwaar genoeg zijn, na elke bocht moet hij weer een gat dicht rijden. Ikzelf was nummer zeven. De gasten kwamen uit verschillende plaatsen: Abcoude, Mijdrecht, Amsterdam en zelfs Ridderkerk en Nijmegen.

Koprijders
Om halfzes in de ochtend stond iedereen klaar bij De Schans. Tom ging in de volgauto rijden. Nadat hij de spelregels had uitgelegd, vertrok de groep om kwart voor zes.
Tom heeft nogal wat connecties in het fietswereldje en hij had weer voor supersterke koprijders gezorgd. Koos Woestenburg was de wegkapitein, hij kende de route op zijn duimpje. Het eerste stuk naar de Schellingwouderbruggen bleef ik nog naast hem rijden, daarna heb ik mij toch maar veilig verborgen in de groep.

Zoefstop
Tot Den Oever hadden we de wind schuin tegen. Daar hadden we natuurlijk geen last van, we waren immers nog fris en fruitig. Via Monnickendam reden we naar Wognum waar de eerste stop was. Tom bleek allerlei hapjes en drankjes in zijn auto te hebben, vandaag zouden we niet van de honger omkomen. Na Wognum kennen ze geen gezellige mooie weggetjes en dorpjes meer. Er gaat één lange rechte weg naar Den Oever. Na een 'zoefstop' bij de auto namen we de Afsluitdijk. Een makkie want we hadden de wind schuin in de rug. In het Friese Makkum namen we de tweede pauze. Daarna reden we door mooie Friese plaatsjes als Gaast, Rijs en Oldemirdum. En verder naar Lemmer en Emmeloord, allemaal voor de wind.

Rechtuit
Na Emmeloord moesten we er toch aan geloven: we kregen de wind pal van opzij. Koos wist een route binnendoor naar Lelystad om de winderige dijk te omzeilen. In Bataviastad namen we nog een terrasje om ons op te laden voor het laatste zware stuk naar Almere. Meer dan dertig kilometer rechtuit met een stevige zijwind langs de Oostvaardersdijk. De sterksten onder ons bleven op kop rijden waardoor het tempo niet al te veel zakte. De laatste 'zoefstop' bij de auto, ter hoogte van de Hollandse Brug, was erg welkom. Vinkeveen was nu niet ver meer.

Om zeven uur in de avond waren we weer bij De Schans, met 315 kilometer op de teller.
Geen ongelukken, geen pech en niet één lekke band. Het was echt een supermooie dag!

Klik HIER voor meer foto's van het Rondje IJsselmeer.