Voldoende molens bij de Molentocht

Op een droge en redelijk zonnige zondag met iets tegenvallende temperaturen - tussen de 10 en 15 graden - nam ik deel aan de Molentocht die De Merel voor 16 mei had georganiseerd. Omdat ik weinig kilometers in de benen had, koos ik voor de afstand van 100 kilometer, die tussen 9 en 10 uur startte.

Paul Ruiter

Volgens mij was de deelname goed. Een grote opkomst want de geparkeerde auto's met fietsdragers voor café De Schans reikten bijna tot aan de molen in Wilnis (licht overdreven maar klinkt leuk).

Gepijld
Bij het inschrijvingstafeltje in café De Schans werd mij verteld dat de route volledig gepijld was. Daarbij kon men ook een routebeschrijving meenemen zodat de kans op misrijden minimaal was. Nadat ik nog even een bakkie koffie had gedronken, kon ik rond kwart voor tien op weg. Voor mij reden drie deelnemers, waarvan een op een mountainbike. Na tien kilometer haalde ik ze in. De route ging na Nieuwer Ter Aa langs het Amsterdam-Rijnkanaal naar Loenersloot, daarna Vreeland. De eerste molens doemden op. Na vijf molens raakte ik de tel kwijt maar ik schatte de kans klein dat ik bij aankomst moest vertellen hoeveel molens ik in totaal had gezien; het was godzijdank geen puzzelrit. Naderhand zag ik dat de molens met de namen zelfs op de routebeschrijving stonden, met keurig erbij wat voor soort molens. Zeer informatief.

Stempelpost
Het eerste stuk tot café Ome Ko in Muiden had ik de meeste tijd wel een paar deelnemende fietsers voor me zodat zij de pijltjes voor mij vonden. Dat reed nog meer ontspannen. Bij café Ome Ko in Muiden, op precies 37 kilometer, was de eerste en enige stempelpost. Daar was ook de splitsing van de routes van 70 en 100 kilometer. Het appelgebak was bijna niet aan te slepen want naast alle deelnemers aan de Molentocht die hier stempelden en zich verpoosden, was er ook een vaste schare wielrenners die hier op een zondag uit alle windstreken neerstrijken voor een kop koffie mèt.

Nesciobrug
Na Muiden werd het rustiger met deelnemers. Of ik zag ze niet meer, dat kan ook. De route ging door Amsterdam, over de Nesciobrug die je altijd zo mooi ziet liggen als je over de ring A10 naar de Zeeburgertunnel rijdt. Via Diemen en een stukje Amsterdam Zuidoost naar Driemond. Daar langs het prachtige Gein-Noord naar Abcoude.
Ik zat nu op ruim 60 kilometer en vond het niet nodig alweer te rusten, op het uitnodigende terras van café De Eendracht in Abcoude. Dit is ook echt zo'n wielrennersplek voor koffie met appelgebak.

Stoomlocomotief
Dus na een slok water reed ik door, langs de bouwput waar ze een nieuw klaverblad voor de A2 aan het aanleggen zijn, richting De Voetangel. Een ouder stel, dat ik al voor Abcoude steeds tegenkwam, haalde ik vier tot vijf keer in, waarna zij mij weer voorbij kwamen zetten. Ze reden niet snel maar wel met de regelmaat van een stoomlocomotief. Uiteindelijk, bij de Ronde Hoep en enkele kilometers vóór het ophaalbruggetje bij Waverveen, raakte ik hen voorgoed kwijt. Zij volgden ook duidelijk de Merelbordjes.

Slingers
De route was trouwens heel goed uitgepijld. Naast de oude Merelstickers waren veelal nieuwe bordjes geplaatst die met tyribs (kabelbinders) op verkeerspalen vastzaten. Ze hingen op goed zichtbare plaatsen, knalgeel, dus van een afstandje al duidelijk te zien.
Bij restaurant De Voetangel (dat dicht was, maar dit terzijde) kwamen de routes voor de 100 en de 70 kilometer weer bijeen. De 70 ging van hier rechtstreeks naar Botshol en Vinkeveen. Wij moesten eerst nog een paar slingers maken via Ouderkerk en Amstelveen en kwamen uit bij restaurant Klein Kalfje aan de Kalfjeslaan. Daar ging ik naar het toilet, vulde de bidon en at mijn laatste boterhammen op.

Voer
De route kon nu beter niet heel ver meer zijn want ik was door mijn voer heen. Te weten: 2 mueslibollen, 1 banaan, 3 boterhammen en Ome Ko's appelpuntje. Wat zou ik wel niet nodig gehad hebben aan eten voor de rit van 150 kilometer naar Kinderdijk? Trouwens, de dag erna op mijn werk heb ik ook gegeten of mijn maag een bodemloze put was. Vast het na-effect van de Molentocht? Gezonde trek krijg je van het fietsen, that's for sure.
Na Klein Kalfje via de Kalfjeslaan en de Amstelveense polder (polder/ natuurgebied aan de Oranjebaan) terug door Ouderkerk en via de Ronde Hoep West langs het Amsterdam Drechtkanaal naar ‘t ophaalbruggetje van Waverveen. Via Botshol terug naar de viersprong in Vinkeveen en daar aangekomen klopte het aantal kilometers tot op de meter. Terug in Mijdrecht had ik een respectabele 111 km op de teller staan.

Geen herinnering
Er was geen herinnering aan de tocht. Dat is jammer want er bleek meer vraag naar te zijn. Wel kreeg ik een tweede stempel op mijn deelnamekaart bij de finish, dus dat gold als herinnering.

Alles was perfect georganiseerd, ik kan niet anders zeggen. En ik heb zondermeer voldoende molens gezien. Iedereen die heeft meegewerkt om deze dag te organiseren: petje af en bedankt, want ik denk dat er met mij zeer velen een geweldige en fijne fietsdag hadden.