Met De Merel van Dam tot Dam 

Zondag 21 september verzamelden zich om zeven uur in de vochtige ochtendkoude negen Merels bij De Paddestoel voor vertrek naar Amsterdam. We gingen meedoen aan de Dam tot Dam FietsClassic. Het schemerde nog, het was door de ochtendmist erg fris. Het beloofde die dag echter prachtig weer te worden.

Enno Steenhuis Geertsema

We reden via Uithoorn en Amstelveen, waar René van Bemmelen zich bij ons aansloot, naar de Dam. De stad was deze zondag autovrij zodat we overal konden fietsen. Een heel aparte ervaring. De straten werden nog schoongespoten van al het zaterdagnachtvuil. Dit zorgde voor een erg glad wegdek en tramrails waardoor er drie van ons onderuitgingen. Gelukkig zonder enige schade aan mens en materieel.

Slingerwerk
Tegen achten kwamen we op de Dam aan. Daar was het al een drukte van belang. Voor de tocht van 140 kilometer hadden zich 2.000 deelnemers ingeschreven. Voor de tocht van 60 kilometer waren 1.000 belangstellenden. Daar deden vier Merels aan mee. Na een half uurtje wachten en langzaam opschuiven naar de eerste stempelaar vertrokken we gezamenlijk. Via wat slingerwerk door Amsterdam doken we de autoloze tunnelbuis van de IJ-tunnel in. Het is een speciaal gevoel met zo'n groep hier doorheen te fietsen. Buiten de tunnel viel onze groep in de richting van Zaandam al snel uit elkaar door de verschillen in snelheid en de grote drukte in het eerste deel van de route.

Mist
Nu richting Oost-Knollendam. De mist was hier behoorlijk dicht. Richting Alkmaar verdween de mist en ook de grote drukte door het uiteenvallen van de groepen. We reden toch steeds met 35 kilometer op de teller. Bij Schoorldam was de eerste verzorgingspost met stempel, drinken, broodjes, banaan en een dixielandbandje. We wachtten hier op enkele achterblijvers, met als laatste Jacques Turkenburg die rustiger had gefietst. We vormden nu nog een groepje van vijf. Herman Versteeg, Jacques Turkenburg, Joop Smit, Martin Swinkels en ikzelf. Bij Obdam streken we neer voor de noodzakelijke koffie met appelpunt. Uitgerust weer op pad kwamen we bij Schardam op de dijk langs het IJsselmeer. Met een windje uit het oosten was het langs de dijk plezierig doortoeren met een snelheid van zo'n 32 kilometer in het uur. Met Herman op kop trokken we een lange sliert renners mee via Edam en Volendam naar Monnickendam. Hier was de tweede verzorgingspost met ook weer grote drukte van fietsen en fietsers die zich verdrongen voor een stempel, een drankje en een banaan.

Kramp
Weer op weg zagen we ver in het westen Ilpendam liggen waar de route van 60 kilometer langs was gegaan. Martin begon af en toe kramp in zijn kuit te krijgen waardoor we het tempo verminderden. Slingerend langs de dijk fietsten we nog langs de leuke dorpjes Uitdam en Durgerdam. Over de Schellingwouderbruggen reden we Amsterdam weer binnen. Op de Dam was het erg druk door alle fietsen en vooral ook de nu aanwezige toeristen. Na het in ontvangst nemen van de herinneringsmedaille en de bidon gingen we dan ook vrij snel op huis aan. Via Ouderkerk aan de Amstel en Waver kwamen we na 200 kilometer op de teller te hebben geklokt weer in Mijdrecht aan. Een fijne herinnering rijker.